Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 095- مدامم مست مي‌دارد نسيم جعد گيسويت


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 95


مدامم مست مي‌دارد نسيم جعد گيسويت          خرابم مي‌کند هر دم فريب چشم جادويت
پس از چندين شکيبايي شبي يا رب توان ديدن          که شمع ديده افروزيم در محراب ابرويت
سواد لوح بينش را عزيز از بهر آن دارم          که جان را نسخه‌اي باشد ز لوح خال هندويت
تو گر خواهي که جاويدان جهان يک سر بيارايي          صبا را گو که بردارد زماني برقع از رويت
و گر رسم فنا خواهي که از عالم براندازي          برافشان تا فروريزد هزاران جان ز هر مويت
من و باد صبا مسکين دو سرگردان بي‌حاصل          من از افسون چشمت مست و او از بوي گيسويت
زهي همت که حافظ راست از دنيي و از عقبي          نيايد هيچ در چشمش بجز خاک سر کويت


غزل بعدی غزل بعدي 96       فال حافظ       غزل قبلی 94 غزل قبلی



ghazal095

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان