Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 062- مرحبا اي پيک مشتاقان بده پيغام دوست


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 62


مرحبا اي پيک مشتاقان بده پيغام دوست          تا کنم جان از سر رغبت فداي نام دوست
واله و شيداست دايم همچو بلبل در قفس          طوطي طبعم ز عشق شکر و بادام دوست
زلف او دام است و خالش دانه آن دام و من          بر اميد دانه‌اي افتاده‌ام در دام دوست
سر ز مستي برنگيرد تا به صبح روز حشر          هر که چون من در ازل يک جرعه خورد از جام دوست
بس نگويم شمه‌اي از شرح شوق خود از آنک          دردسر باشد نمودن بيش از اين ابرام دوست
گر دهد دستم کشم در ديده همچون توتيا          خاک راهي کان مشرف گردد از اقدام دوست
ميل من سوي وصال و قصد او سوي فراق          ترک کام خود گرفتم تا برآيد کام دوست
حافظ اندر درد او مي‌سوز و بي‌درمان بساز          زان که درماني ندارد درد بي‌آرام دوست


غزل بعدی غزل بعدي 63       فال حافظ       غزل قبلی 61 غزل قبلی





ghazal062

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان