Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 053- منم که گوشه ميخانه خانقاه من است


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 53


منم که گوشه ميخانه خانقاه من است          دعاي پير مغان ورد صبحگاه من است
گرم ترانه چنگ صبوح نيست چه باک          نواي من به سحر آه عذرخواه من است
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله          گداي خاک در دوست پادشاه من است
غرض ز مسجد و ميخانه‌ام وصال شماست          جز اين خيال ندارم خدا گواه من است
مگر به تيغ اجل خيمه برکنم ور ني          رميدن از در دولت نه رسم و راه من است
از آن زمان که بر اين آستان نهادم روي          فراز مسند خورشيد تکيه گاه من است
گناه اگر چه نبود اختيار ما حافظ          تو در طريق ادب باش و گو گناه من است


غزل بعدی غزل بعدي 54       فال حافظ       غزل قبلی 52 غزل قبلی





ghazal053

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان