Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 050- به دام زلف تو دل مبتلاي خويشتن است


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 50


به دام زلف تو دل مبتلاي خويشتن است          بکش به غمزه که اينش سزاي خويشتن است
گرت ز دست برآيد مراد خاطر ما          به دست باش که خيري به جاي خويشتن است
به جانت اي بت شيرين دهن که همچون شمع          شبان تيره مرادم فناي خويشتن است
چو راي عشق زدي با تو گفتم اي بلبل          مکن که آن گل خندان براي خويشتن است
به مشک چين و چگل نيست بوي گل محتاج          که نافه‌هاش ز بند قباي خويشتن است
مرو به خانه ارباب بي‌مروت دهر          که گنج عافيتت در سراي خويشتن است
بسوخت حافظ و در شرط عشقبازي او          هنوز بر سر عهد و وفاي خويشتن است


غزل بعدی غزل بعدي 51       فال حافظ       غزل قبلی 49 غزل قبلی



ghazal050

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان