Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 005- دل مي‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 5


دل مي‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را          دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتي شکستگانيم اي باد شرطه برخيز          باشد که بازبينيم ديدار آشنا را
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون          نيکي به جاي ياران فرصت شمار يارا
در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل          هات الصبوح هبوا يا ايها السکارا
اي صاحب کرامت شکرانه سلامت          روزي تفقدي کن درويش بي‌نوا را
آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است          با دوستان مروت با دشمنان مدارا
در کوي نيک نامي ما را گذر ندادند          گر تو نمي‌پسندي تغيير کن قضا را
آن تلخ وش که صوفي ام الخباثش خواند          اشهي لنا و احلي من قبله العذارا
هنگام تنگدستي در عيش کوش و مستي          کاين کيمياي هستي قارون کند گدا را
سرکش مشو که چون شمع از غيرتت بسوزد          دلبر که در کف او موم است سنگ خارا
آيينه سکندر جام مي است بنگر          تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا
خوبان پارسي گو بخشندگان عمرند          ساقي بده بشارت رندان پارسا را
حافظ به خود نپوشيد اين خرقه مي آلود          اي شيخ پاکدامن معذور دار ما را


غزل بعدی غزل بعدي 6       فال حافظ       غزل قبلی 4 غزل قبلی



ghazal005

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان