Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 483- سحرگه ره روي در سرزميني


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 483


سحرگه ره روي در سرزميني          همي‌گفت اين معما با قريني
که اي صوفي شراب آن گه شود صاف          که در شيشه برآرد اربعيني
خدا زان خرقه بيزار است صد بار          که صد بت باشدش در آستيني
مروت گر چه نامي بي‌نشان است          نيازي عرضه کن بر نازنيني
ثوابت باشد اي داراي خرمن          اگر رحمي کني بر خوشه چيني
نمي‌بينم نشاط عيش در کس          نه درمان دلي نه درد ديني
درون‌ها تيره شد باشد که از غيب          چراغي برکند خلوت نشيني
گر انگشت سليماني نباشد          چه خاصيت دهد نقش نگيني
اگر چه رسم خوبان تندخوييست          چه باشد گر بسازد با غميني
ره ميخانه بنما تا بپرسم          مال خويش را از پيش بيني
نه حافظ را حضور درس خلوت          نه دانشمند را علم اليقيني


غزل بعدی غزل بعدي 484       فال حافظ       غزل قبلی 482 غزل قبلی



ghazal483

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان