Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 473- وقت را غنيمت دان آن قدر که بتواني


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 473


وقت را غنيمت دان آن قدر که بتواني          حاصل از حيات اي جان اين دم است تا داني
کام بخشي گردون عمر در عوض دارد          جهد کن که از دولت داد عيش بستاني
باغبان چو من زين جا بگذرم حرامت باد          گر به جاي من سروي غير دوست بنشاني
زاهد پشيمان را ذوق باده خواهد کشت          عاقلا مکن کاري کورد پشيماني
محتسب نمي‌داند اين قدر که صوفي را          جنس خانگي باشد همچو لعل رماني
با دعاي شبخيزان اي شکردهان مستيز          در پناه يک اسم است خاتم سليماني
پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ          کاين همه نمي‌ارزد شغل عالم فاني
يوسف عزيزم رفت اي برادران رحمي          کز غمش عجب بينم حال پير کنعاني
پيش زاهد از رندي دم مزن که نتوان گفت          با طبيب نامحرم حال درد پنهاني
مي‌روي و مژگانت خون خلق مي‌ريزد          تيز مي‌روي جانا ترسمت فروماني
دل ز ناوک چشمت گوش داشتم ليکن          ابروي کماندارت مي‌برد به پيشاني
جمع کن به احساني حافظ پريشان را          اي شکنج گيسويت مجمع پريشاني
گر تو فارغي از ما اي نگار سنگين دل          حال خود بخواهم گفت پيش آصف ثاني


غزل بعدی غزل بعدي 474       فال حافظ       غزل قبلی 472 غزل قبلی



ghazal473

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان