Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 470- سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 470


سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي          دل ز تنهايي به جان آمد خدا را همدمي
چشم آسايش که دارد از سپهر تيزرو          ساقيا جامي به من ده تا بياسايم دمي
زيرکي را گفتم اين احوال بين خنديد و گفت          صعب روزي بوالعجب کاري پريشان عالمي
سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل          شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمي
در طريق عشقبازي امن و آسايش بلاست          ريش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمي
اهل کام و ناز را در کوي رندي راه نيست          ره روي بايد جهان سوزي نه خامي بي‌غمي
آدمي در عالم خاکي نمي‌آيد به دست          عالمي ديگر ببايد ساخت و از نو آدمي
خيز تا خاطر بدان ترک سمرقندي دهيم          کز نسيمش بوي جوي موليان آيد همي
گريه حافظ چه سنجد پيش استغناي عشق          کاندر اين دريا نمايد هفت دريا شبنمي


غزل بعدی غزل بعدي 471       فال حافظ       غزل قبلی 469 غزل قبلی



ghazal470

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان