Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 455- عمر بگذشت به بي‌حاصلي و بوالهوسي


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 455


عمر بگذشت به بي‌حاصلي و بوالهوسي          اي پسر جام مي‌ام ده که به پيري برسي
چه شکرهاست در اين شهر که قانع شده‌اند          شاهبازان طريقت به مقام مگسي
دوش در خيل غلامان درش مي‌رفتم          گفت اي عاشق بيچاره تو باري چه کسي
با دل خون شده چون نافه خوشش بايد بود          هر که مشهور جهان گشت به مشکين نفسي
لمع البرق من الطور و آنست به          فلعلي لک آت بشهاب قبس
کاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش          وه که بس بي‌خبر از غلغل چندين جرسي
بال بگشا و صفير از شجر طوبي زن          حيف باشد چو تو مرغي که اسير قفسي
تا چو مجمر نفسي دامن جانان گيرم          جان نهاديم بر آتش ز پي خوش نفسي
چند پويد به هواي تو ز هر سو حافظ          يسر الله طريقا بک يا ملتمسي


غزل بعدی غزل بعدي 456       فال حافظ       غزل قبلی 454 غزل قبلی





ghazal455

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان