Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 452- طفيل هستي عشقند آدمي و پري


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 452


طفيل هستي عشقند آدمي و پري          ارادتي بنما تا سعادتي ببري
بکوش خواجه و از عشق بي‌نصيب مباش          که بنده را نخرد کس به عيب بي‌هنري
مي صبوح و شکرخواب صبحدم تا چند          به عذر نيم شبي کوش و گريه سحري
تو خود چه لعبتي اي شهسوار شيرين کار          که در برابر چشمي و غايب از نظري
هزار جان مقدس بسوخت زين غيرت          که هر صباح و مسا شمع مجلس دگري
ز من به حضرت آصف که مي‌برد پيغام          که ياد گير دو مصرع ز من به نظم دري
بيا که وضع جهان را چنان که من ديدم          گر امتحان بکني مي خوري و غم نخوري
کلاه سروريت کج مباد بر سر حسن          که زيب بخت و سزاوار ملک و تاج سري
به بوي زلف و رخت مي‌روند و مي‌آيند          صبا به غاليه سايي و گل به جلوه گري
چو مستعد نظر نيستي وصال مجوي          که جام جم نکند سود وقت بي‌بصري
دعاي گوشه نشينان بلا بگرداند          چرا به گوشه چشمي به ما نمي‌نگري
بيا و سلطنت از ما بخر به مايه حسن          و از اين معامله غافل مشو که حيف خوري
طريق عشق طريقي عجب خطرناک است          نعوذبالله اگر ره به مقصدي نبري
به يمن همت حافظ اميد هست که باز          اري اسامر ليلاي ليله القمر


غزل بعدی غزل بعدي 453       فال حافظ       غزل قبلی 451 غزل قبلی



ghazal452

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان