Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 445- تو را که هر چه مراد است در جهان داري


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 445


تو را که هر چه مراد است در جهان داري          چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داري
بخواه جان و دل از بنده و روان بستان          که حکم بر سر آزادگان روان داري
ميان نداري و دارم عجب که هر ساعت          ميان مجمع خوبان کني ميانداري
بياض روي تو را نيست نقش درخور از آنک          سوادي از خط مشکين بر ارغوان داري
بنوش مي که سبکروحي و لطيف مدام          علي الخصوص در آن دم که سر گران داري
مکن عتاب از اين بيش و جور بر دل ما          مکن هر آن چه تواني که جاي آن داري
به اختيارت اگر صد هزار تير جفاست          به قصد جان من خسته در کمان داري
بکش جفاي رقيبان مدام و جور حسود          که سهل باشد اگر يار مهربان داري
به وصل دوست گرت دست مي‌دهد يک دم          برو که هر چه مراد است در جهان داري
چو گل به دامن از اين باغ مي‌بري حافظ          چه غم ز ناله و فرياد باغبان داري


غزل بعدی غزل بعدي 446       فال حافظ       غزل قبلی 444 غزل قبلی





ghazal445

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان