Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 442- به جان او که گرم دسترس به جان بودي


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 442


به جان او که گرم دسترس به جان بودي          کمينه پيشکش بندگانش آن بودي
بگفتمي که بها چيست خاک پايش را          اگر حيات گران مايه جاودان بودي
به بندگي قدش سرو معترف گشتي          گرش چو سوسن آزاده ده زبان بودي
به خواب نيز نمي‌بينمش چه جاي وصال          چو اين نبود و نديديم باري آن بودي
اگر دلم نشدي پايبند طره او          کي اش قرار در اين تيره خاکدان بودي
به رخ چو مهر فلک بي‌نظير آفاق است          به دل دريغ که يک ذره مهربان بودي
درآمدي ز درم کاشکي چو لمعه نور          که بر دو ديده ما حکم او روان بودي
ز پرده ناله حافظ برون کي افتادي          اگر نه همدم مرغان صبح خوان بودي


غزل بعدی غزل بعدي 443       فال حافظ       غزل قبلی 441 غزل قبلی



ghazal442

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان