Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 428- سحرگاهان که مخمور شبانه


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 428


سحرگاهان که مخمور شبانه          گرفتم باده با چنگ و چغانه
نهادم عقل را ره توشه از مي          ز شهر هستيش کردم روانه
نگار مي فروشم عشوه‌اي داد          که ايمن گشتم از مکر زمانه
ز ساقي کمان ابرو شنيدم          که اي تير ملامت را نشانه
نبندي زان ميان طرفي کمروار          اگر خود را ببيني در ميانه
برو اين دام بر مرغي دگر نه          که عنقا را بلند است آشيانه
که بندد طرف وصل از حسن شاهي          که با خود عشق بازد جاودانه
نديم و مطرب و ساقي همه اوست          خيال آب و گل در ره بهانه
بده کشتي مي تا خوش برانيم          از اين درياي ناپيداکرانه
وجود ما معماييست حافظ          که تحقيقش فسون است و فسانه


غزل بعدی غزل بعدي 429       فال حافظ       غزل قبلی 427 غزل قبلی



ghazal428

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان