Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 427- چراغ روي تو را شمع گشت پروانه


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 427


چراغ روي تو را شمع گشت پروانه          مرا ز حال تو با حال خويش پروا نه
خرد که قيد مجانين عشق مي‌فرمود          به بوي سنبل زلف تو گشت ديوانه
به بوي زلف تو گر جان به باد رفت چه شد          هزار جان گرامي فداي جانانه
من رميده ز غيرت ز پا فتادم دوش          نگار خويش چو ديدم به دست بيگانه
چه نقشه‌ها که برانگيختيم و سود نداشت          فسون ما بر او گشته است افسانه
بر آتش رخ زيباي او به جاي سپند          به غير خال سياهش که ديد به دانه
به مژده جان به صبا داد شمع در نفسي          ز شمع روي تواش چون رسيد پروانه
مرا به دور لب دوست هست پيماني          که بر زبان نبرم جز حديث پيمانه
حديث مدرسه و خانقه مگوي که باز          فتاد در سر حافظ هواي ميخانه


غزل بعدی غزل بعدي 428       فال حافظ       غزل قبلی 426 غزل قبلی





ghazal427

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان