Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 421- در سراي مغان رفته بود و آب زده


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 421


در سراي مغان رفته بود و آب زده          نشسته پير و صلايي به شيخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگيش بسته کمر          ولي ز ترک کله چتر بر سحاب زده
شعاع جام و قدح نور ماه پوشيده          عذار مغبچگان راه آفتاب زده
عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز          شکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده
گرفته ساغر عشرت فرشته رحمت          ز جرعه بر رخ حور و پري گلاب زده
ز شور و عربده شاهدان شيرين کار          شکر شکسته سمن ريخته رباب زده
سلام کردم و با من به روي خندان گفت          که اي خمارکش مفلس شراب زده
که اين کند که تو کردي به ضعف همت و راي          ز گنج خانه شده خيمه بر خراب زده
وصال دولت بيدار ترسمت ندهند          که خفته‌اي تو در آغوش بخت خواب زده
بيا به ميکده حافظ که بر تو عرضه کنم          هزار صف ز دعاهاي مستجاب زده
فلک جنيبه کش شاه نصره الدين است          بيا ببين ملکش دست در رکاب زده
خرد که ملهم غيب است بهر کسب شرف          ز بام عرش صدش بوسه بر جناب زده


غزل بعدی غزل بعدي 422       فال حافظ       غزل قبلی 420 غزل قبلی



ghazal421

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان