Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 419- وصال او ز عمر جاودان به


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 419


وصال او ز عمر جاودان به          خداوندا مرا آن ده که آن به
به شمشيرم زد و با کس نگفتم          که راز دوست از دشمن نهان به
به داغ بندگي مردن بر اين در          به جان او که از ملک جهان به
خدا را از طبيب من بپرسيد          که آخر کي شود اين ناتوان به
گلي کان پايمال سرو ما گشت          بود خاکش ز خون ارغوان به
به خلدم دعوت اي زاهد مفرما          که اين سيب زنخ زان بوستان به
دلا دايم گداي کوي او باش          به حکم آن که دولت جاودان به
جوانا سر متاب از پند پيران          که راي پير از بخت جوان به
شبي مي‌گفت چشم کس نديده‌ست          ز مرواريد گوشم در جهان به
اگر چه زنده رود آب حيات است          ولي شيراز ما از اصفهان به
سخن اندر دهان دوست شکر          وليکن گفته حافظ از آن به


غزل بعدی غزل بعدي 420       فال حافظ       غزل قبلی 418 غزل قبلی



ghazal419

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان