Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 414- گلبن عيش مي‌دمد ساقي گلعذار کو


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 414


گلبن عيش مي‌دمد ساقي گلعذار کو          باد بهار مي‌وزد باده خوشگوار کو
هر گل نو ز گلرخي ياد همي‌کند ولي          گوش سخن شنو کجا ديده اعتبار کو
مجلس بزم عيش را غاليه مراد نيست          اي دم صبح خوش نفس نافه زلف يار کو
حسن فروشي گلم نيست تحمل اي صبا          دست زدم به خون دل بهر خدا نگار کو
شمع سحرگهي اگر لاف ز عارض تو زد          خصم زبان دراز شد خنجر آبدار کو
گفت مگر ز لعل من بوسه نداري آرزو          مردم از اين هوس ولي قدرت و اختيار کو
حافظ اگر چه در سخن خازن گنج حکمت است          از غم روزگار دون طبع سخن گزار کو


غزل بعدی غزل بعدي 415       فال حافظ       غزل قبلی 413 غزل قبلی



ghazal414

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان