Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 412- مرا چشميست خون افشان ز دست آن کمان ابرو


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 412


مرا چشميست خون افشان ز دست آن کمان ابرو          جهان بس فتنه خواهد ديد از آن چشم و از آن ابرو
غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش مستي          نگارين گلشنش روي است و مشکين سايبان ابرو
هلالي شد تنم زين غم که با طغراي ابرويش          که باشد مه که بنمايد ز طاق آسمان ابرو
رقيبان غافل و ما را از آن چشم و جبين هر دم          هزاران گونه پيغام است و حاجب در ميان ابرو
روان گوشه گيران را جبينش طرفه گلزاريست          که بر طرف سمن زارش همي‌گردد چمان ابرو
دگر حور و پري را کس نگويد با چنين حسني          که اين را اين چنين چشم است و آن را آن چنان ابرو
تو کافردل نمي‌بندي نقاب زلف و مي‌ترسم          که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو
اگر چه مرغ زيرک بود حافظ در هواداري          به تير غمزه صيدش کرد چشم آن کمان ابرو


غزل بعدی غزل بعدي 413       فال حافظ       غزل قبلی 411 غزل قبلی





ghazal412

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان