Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 411- تاب بنفشه مي‌دهد طره مشک ساي تو


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 411


تاب بنفشه مي‌دهد طره مشک ساي تو          پرده غنچه مي‌درد خنده دلگشاي تو
اي گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز          کز سر صدق مي‌کند شب همه شب دعاي تو
من که ملول گشتمي از نفس فرشتگان          قال و مقال عالمي مي‌کشم از براي تو
دولت عشق بين که چون از سر فقر و افتخار          گوشه تاج سلطنت مي‌شکند گداي تو
خرقه زهد و جام مي گر چه نه درخور همند          اين همه نقش مي‌زنم از جهت رضاي تو
شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر          کاين سر پرهوس شود خاک در سراي تو
شاهنشين چشم من تکيه گه خيال توست          جاي دعاست شاه من بي تو مباد جاي تو
خوش چمنيست عارضت خاصه که در بهار حسن          حافظ خوش کلام شد مرغ سخنسراي تو


غزل بعدی غزل بعدي 412       فال حافظ       غزل قبلی 410 غزل قبلی



ghazal411

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان