Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 408- اي آفتاب آينه دار جمال تو


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 408


اي آفتاب آينه دار جمال تو          مشک سياه مجمره گردان خال تو
صحن سراي ديده بشستم ولي چه سود          کاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو
در اوج ناز و نعمتي اي پادشاه حسن          يا رب مباد تا به قيامت زوال تو
مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز          طغرانويس ابروي مشکين مثال تو
در چين زلفش اي دل مسکين چگونه‌اي          کشفته گفت باد صبا شرح حال تو
برخاست بوي گل ز در آشتي درآي          اي نوبهار ما رخ فرخنده فال تو
تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود          کو عشوه‌اي ز ابروي همچون هلال تو
تا پيش بخت بازروم تهنيت کنان          کو مژده‌اي ز مقدم عيد وصال تو
اين نقطه سياه که آمد مدار نور          عکسيست در حديقه بينش ز خال تو
در پيش شاه عرض کدامين جفا کنم          شرح نيازمندي خود يا ملال تو
حافظ در اين کمند سر سرکشان بسيست          سوداي کج مپز که نباشد مجال تو


غزل بعدی غزل بعدي 409       فال حافظ       غزل قبلی 407 غزل قبلی





ghazal408

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان