Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 405- به جان پير خرابات و حق صحبت او


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 405


به جان پير خرابات و حق صحبت او          که نيست در سر من جز هواي خدمت او
بهشت اگر چه نه جاي گناهکاران است          بيار باده که مستظهرم به همت او
چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد          که زد به خرمن ما آتش محبت او
بر آستانه ميخانه گر سري بيني          مزن به پاي که معلوم نيست نيت او
بيا که دوش به مستي سروش عالم غيب          نويد داد که عام است فيض رحمت او
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست          که نيست معصيت و زهد بي مشيت او
نمي‌کند دل من ميل زهد و توبه ولي          به نام خواجه بکوشيم و فر دولت او
مدام خرقه حافظ به باده در گرو است          مگر ز خاک خرابات بود فطرت او


غزل بعدی غزل بعدي 406       فال حافظ       غزل قبلی 404 غزل قبلی



ghazal405

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان