Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 401- چون شوم خاک رهش دامن بيفشاند ز من


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 401


چون شوم خاک رهش دامن بيفشاند ز من          ور بگويم دل بگردان رو بگرداند ز من
روي رنگين را به هر کس مي‌نمايد همچو گل          ور بگويم بازپوشان بازپوشاند ز من
چشم خود را گفتم آخر يک نظر سيرش ببين          گفت مي‌خواهي مگر تا جوي خون راند ز من
او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود          کام بستانم از او يا داد بستاند ز من
گر چو فرهادم به تلخي جان برآيد باک نيست          بس حکايت‌هاي شيرين باز مي‌ماند ز من
گر چو شمعش پيش ميرم بر غمم خندان شود          ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من
دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگريد          کو به چيزي مختصر چون باز مي‌ماند ز من
صبر کن حافظ که گر زين دست باشد درس غم          عشق در هر گوشه‌اي افسانه‌اي خواند ز من


غزل بعدی غزل بعدي 402       فال حافظ       غزل قبلی 400 غزل قبلی





ghazal401

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان