Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 400- بالابلند عشوه گر نقش باز من


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 400


بالابلند عشوه گر نقش باز من          کوتاه کرد قصه زهد دراز من
ديدي دلا که آخر پيري و زهد و علم          با من چه کرد ديده معشوقه باز من
مي‌ترسم از خرابي ايمان که مي‌برد          محراب ابروي تو حضور نماز من
گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق          غماز بود اشک و عيان کرد راز من
مست است يار و ياد حريفان نمي‌کند          ذکرش به خير ساقي مسکين نواز من
يا رب کي آن صبا بوزد کز نسيم آن          گردد شمامه کرمش کارساز من
نقشي بر آب مي‌زنم از گريه حاليا          تا کي شود قرين حقيقت مجاز من
بر خود چو شمع خنده زنان گريه مي‌کنم          تا با تو سنگ دل چه کند سوز و ساز من
زاهد چو از نماز تو کاري نمي‌رود          هم مستي شبانه و راز و نياز من
حافظ ز گريه سوخت بگو حالش اي صبا          با شاه دوست پرور دشمن گداز من


غزل بعدی غزل بعدي 401       فال حافظ       غزل قبلی 399 غزل قبلی





ghazal400

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان