Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 390- افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 390


افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن          مقدمش يا رب مبارک باد بر سرو و سمن
خوش به جاي خويشتن بود اين نشست خسروي          تا نشيند هر کسي اکنون به جاي خويشتن
خاتم جم را بشارت ده به حسن خاتمت          کاسم اعظم کرد از او کوتاه دست اهرمن
تا ابد معمور باد اين خانه کز خاک درش          هر نفس با بوي رحمان مي‌وزد باد يمن
شوکت پور پشنگ و تيغ عالمگير او          در همه شهنامه‌ها شد داستان انجمن
خنگ چوگاني چرخت رام شد در زير زين          شهسوارا چون به ميدان آمدي گويي بزن
جويبار ملک را آب روان شمشير توست          تو درخت عدل بنشان بيخ بدخواهان بکن
بعد از اين نشکفت اگر با نکهت خلق خوشت          خيزد از صحراي ايذج نافه مشک ختن
گوشه گيران انتظار جلوه خوش مي‌کنند          برشکن طرف کلاه و برقع از رخ برفکن
مشورت با عقل کردم گفت حافظ مي بنوش          ساقيا مي ده به قول مستشار متمن
اي صبا بر ساقي بزم اتابک عرضه دار          تا از آن جام زرافشان جرعه‌اي بخشد به من


غزل بعدی غزل بعدي 391       فال حافظ       غزل قبلی 389 غزل قبلی





ghazal390

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان