Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 389- چو گل هر دم به بويت جامه در تن


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 389


چو گل هر دم به بويت جامه در تن          کنم چاک از گريبان تا به دامن
تنت را ديد گل گويي که در باغ          چو مستان جامه را بدريد بر تن
من از دست غمت مشکل برم جان          ولي دل را تو آسان بردي از من
به قول دشمنان برگشتي از دوست          نگردد هيچ کس دوست دشمن
تنت در جامه چون در جام باده          دلت در سينه چون در سيم آهن
ببار اي شمع اشک از چشم خونين          که شد سوز دلت بر خلق روشن
مکن کز سينه‌ام آه جگرسوز          برآيد همچو دود از راه روزن
دلم را مشکن و در پا مينداز          که دارد در سر زلف تو مسکن
چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظ          بدين سان کار او در پا ميفکن


غزل بعدی غزل بعدي 390       فال حافظ       غزل قبلی 388 غزل قبلی





ghazal389

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان