Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 372- بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 372


بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم          کز بهر جرعه‌اي همه محتاج اين دريم
روز نخست چون دم رندي زديم و عشق          شرط آن بود که جز ره آن شيوه نسپريم
جايي که تخت و مسند جم مي‌رود به باد          گر غم خوريم خوش نبود به که مي‌خوريم
تا بو که دست در کمر او توان زدن          در خون دل نشسته چو ياقوت احمريم
واعظ مکن نصيحت شوريدگان که ما          با خاک کوي دوست به فردوس ننگريم
چون صوفيان به حالت و رقصند مقتدا          ما نيز هم به شعبده دستي برآوريم
از جرعه تو خاک زمين در و لعل يافت          بيچاره ما که پيش تو از خاک کمتريم
حافظ چو ره به کنگره کاخ وصل نيست          با خاک آستانه اين در به سر بريم


غزل بعدی غزل بعدي 373       فال حافظ       غزل قبلی 371 غزل قبلی





ghazal372

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان