Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 362- ديدار شد ميسر و بوس و کنار هم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 362


ديدار شد ميسر و بوس و کنار هم          از بخت شکر دارم و از روزگار هم
زاهد برو که طالع اگر طالع من است          جامم به دست باشد و زلف نگار هم
ما عيب کس به مستي و رندي نمي‌کنيم          لعل بتان خوش است و مي خوشگوار هم
اي دل بشارتي دهمت محتسب نماند          و از مي جهان پر است و بت ميگسار هم
خاطر به دست تفرقه دادن نه زيرکيست          مجموعه‌اي بخواه و صراحي بيار هم
بر خاکيان عشق فشان جرعه لبش          تا خاک لعل گون شود و مشکبار هم
آن شد که چشم بد نگران بودي از کمين          خصم از ميان برفت و سرشک از کنار هم
چون کانات جمله به بوي تو زنده‌اند          اي آفتاب سايه ز ما برمدار هم
چون آب روي لاله و گل فيض حسن توست          اي ابر لطف بر من خاکي ببار هم
حافظ اسير زلف تو شد از خدا بترس          و از انتصاف آصف جم اقتدار هم
برهان ملک و دين که ز دست وزارتش          ايام کان يمين شد و دريا يسار هم
بر ياد راي انور او آسمان به صبح          جان مي‌کند فدا و کواکب نثار هم
گوي زمين ربوده چوگان عدل اوست          وين برکشيده گنبد نيلي حصار هم
عزم سبک عنان تو در جنبش آورد          اين پايدار مرکز عالي مدار هم
تا از نتيجه فلک و طور دور اوست          تبديل ماه و سال و خزان و بهار هم
خالي مباد کاخ جلالش ز سروران          و از ساقيان سروقد گلعذار هم


غزل بعدی غزل بعدي 363       فال حافظ       غزل قبلی 361 غزل قبلی





ghazal362

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان