Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 361- آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 361


آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم          خاک مي‌بوسم و عذر قدمش مي‌خواهم
من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا          بنده معتقد و چاکر دولتخواهم
بسته‌ام در خم گيسوي تو اميد دراز          آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم
ذره خاکم و در کوي توام جاي خوش است          ترسم اي دوست که بادي ببرد ناگاهم
پير ميخانه سحر جام جهان بينم داد          و اندر آن آينه از حسن تو کرد آگاهم
صوفي صومعه عالم قدسم ليکن          حاليا دير مغان است حوالتگاهم
با من راه نشين خيز و سوي ميکده آي          تا در آن حلقه ببيني که چه صاحب جاهم
مست بگذشتي و از حافظت انديشه نبود          آه اگر دامن حسن تو بگيرد آهم
خوشم آمد که سحر خسرو خاور مي‌گفت          با همه پادشهي بنده تورانشاهم


غزل بعدی غزل بعدي 362       فال حافظ       غزل قبلی 360 غزل قبلی



ghazal361

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان