Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 358- غم زمانه که هيچش کران نمي‌بينم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 358


غم زمانه که هيچش کران نمي‌بينم          دواش جز مي چون ارغوان نمي‌بينم
به ترک خدمت پير مغان نخواهم گفت          چرا که مصلحت خود در آن نمي‌بينم
ز آفتاب قدح ارتفاع عيش بگير          چرا که طالع وقت آن چنان نمي‌بينم
نشان اهل خدا عاشقيست با خود دار          که در مشايخ شهر اين نشان نمي‌بينم
بدين دو ديده حيران من هزار افسوس          که با دو آينه رويش عيان نمي‌بينم
قد تو تا بشد از جويبار ديده من          به جاي سرو جز آب روان نمي‌بينم
در اين خمار کسم جرعه‌اي نمي‌بخشد          ببين که اهل دلي در ميان نمي‌بينم
نشان موي ميانش که دل در او بستم          ز من مپرس که خود در ميان نمي‌بينم
من و سفينه حافظ که جز در اين دريا          بضاعت سخن درفشان نمي‌بينم


غزل بعدی غزل بعدي 359       فال حافظ       غزل قبلی 357 غزل قبلی



ghazal358

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان