Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 356- گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 356


گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينم          ز جام وصل مي‌نوشم ز باغ عيش گل چينم
شراب تلخ صوفي سوز بنيادم بخواهد برد          لبم بر لب نه اي ساقي و بستان جان شيرينم
مگر ديوانه خواهم شد در اين سودا که شب تا روز          سخن با ماه مي‌گويم پري در خواب مي‌بينم
لبت شکر به مستان داد و چشمت مي به ميخواران          منم کز غايت حرمان نه با آنم نه با اينم
چو هر خاکي که باد آورد فيضي برد از انعامت          ز حال بنده ياد آور که خدمتگار ديرينم
نه هر کو نقش نظمي زد کلامش دلپذير افتد          تذرو طرفه من گيرم که چالاک است شاهينم
اگر باور نمي‌داري رو از صورتگر چين پرس          که ماني نسخه مي‌خواهد ز نوک کلک مشکينم
وفاداري و حق گويي نه کار هر کسي باشد          غلام آصف ثاني جلال الحق و الدينم
رموز مستي و رندي ز من بشنو نه از واعظ          که با جام و قدح هر دم نديم ماه و پروينم


غزل بعدی غزل بعدي 357       فال حافظ       غزل قبلی 355 غزل قبلی



ghazal356

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان