Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 354- به مژگان سيه کردي هزاران رخنه در دينم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 354


به مژگان سيه کردي هزاران رخنه در دينم          بيا کز چشم بيمارت هزاران درد برچينم
الا اي همنشين دل که يارانت برفت از ياد          مرا روزي مباد آن دم که بي ياد تو بنشينم
جهان پير است و بي‌بنياد از اين فرهادکش فرياد          که کرد افسون و نيرنگش ملول از جان شيرينم
ز تاب آتش دوري شدم غرق عرق چون گل          بيار اي باد شبگيري نسيمي زان عرق چينم
جهان فاني و باقي فداي شاهد و ساقي          که سلطاني عالم را طفيل عشق مي‌بينم
اگر بر جاي من غيري گزيند دوست حاکم اوست          حرامم باد اگر من جان به جاي دوست بگزينم
صباح الخير زد بلبل کجايي ساقيا برخيز          که غوغا مي‌کند در سر خيال خواب دوشينم
شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعين          اگر در وقت جان دادن تو باشي شمع بالينم
حديث آرزومندي که در اين نامه ثبت افتاد          همانا بي‌غلط باشد که حافظ داد تلقينم


غزل بعدی غزل بعدي 355       فال حافظ       غزل قبلی 353 غزل قبلی





ghazal354

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان