Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 035- برو به کار خود اي واعظ اين چه فريادست


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 35


برو به کار خود اي واعظ اين چه فريادست          مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست
ميان او که خدا آفريده است از هيچ          دقيقه‌ايست که هيچ آفريده نگشادست
به کام تا نرساند مرا لبش چون ناي          نصيحت همه عالم به گوش من بادست
گداي کوي تو از هشت خلد مستغنيست          اسير عشق تو از هر دو عالم آزادست
اگر چه مستي عشقم خراب کرد ولي          اساس هستي من زان خراب آبادست
دلا منال ز بيداد و جور يار که يار          تو را نصيب همين کرد و اين از آن دادست
برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ          کز اين فسانه و افسون مرا بسي يادست


غزل بعدی غزل بعدي 36       فال حافظ       غزل قبلی 34 غزل قبلی



ghazal035

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان