Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 349- دوش سوداي رخش گفتم ز سر بيرون کنم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 349


دوش سوداي رخش گفتم ز سر بيرون کنم          گفت کو زنجير تا تدبير اين مجنون کنم
قامتش را سرو گفتم سر کشيد از من به خشم          دوستان از راست مي‌رنجد نگارم چون کنم
نکته ناسنجيده گفتم دلبرا معذور دار          عشوه‌اي فرماي تا من طبع را موزون کنم
زردرويي مي‌کشم زان طبع نازک بي‌گناه          ساقيا جامي بده تا چهره را گلگون کنم
اي نسيم منزل ليلي خدا را تا به کي          ربع را برهم زنم اطلال را جيحون کنم
من که ره بردم به گنج حسن بي‌پايان دوست          صد گداي همچو خود را بعد از اين قارون کنم
اي مه صاحب قران از بنده حافظ ياد کن          تا دعاي دولت آن حسن روزافزون کنم


غزل بعدی غزل بعدي 350       فال حافظ       غزل قبلی 348 غزل قبلی





ghazal349

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان