Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 346- من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 346


من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم          محتسب داند که من اين کارها کمتر کنم
من که عيب توبه کاران کرده باشم بارها          توبه از مي وقت گل ديوانه باشم گر کنم
عشق دردانه‌ست و من غواص و دريا ميکده          سر فروبردم در آن جا تا کجا سر برکنم
لاله ساغرگير و نرگس مست و بر ما نام فسق          داوري دارم بسي يا رب که را داور کنم
بازکش يک دم عنان اي ترک شهرآشوب من          تا ز اشک و چهره راهت پرزر و گوهر کنم
من که از ياقوت و لعل اشک دارم گنج‌ها          کي نظر در فيض خورشيد بلنداختر کنم
چون صبا مجموعه گل را به آب لطف شست          کجدلم خوان گر نظر بر صفحه دفتر کنم
عهد و پيمان فلک را نيست چندان اعتبار          عهد با پيمانه بندم شرط با ساغر کنم
من که دارم در گدايي گنج سلطاني به دست          کي طمع در گردش گردون دون پرور کنم
گر چه گردآلود فقرم شرم باد از همتم          گر به آب چشمه خورشيد دامن تر کنم
عاشقان را گر در آتش مي‌پسندد لطف دوست          تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم
دوش لعلش عشوه‌اي مي‌داد حافظ را ولي          من نه آنم کز وي اين افسانه‌ها باور کنم


غزل بعدی غزل بعدي 347       فال حافظ       غزل قبلی 345 غزل قبلی





ghazal346

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان