Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 340- من که از آتش دل چون خم مي در جوشم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 340


من که از آتش دل چون خم مي در جوشم          مهر بر لب زده خون مي‌خورم و خاموشم
قصد جان است طمع در لب جانان کردن          تو مرا بين که در اين کار به جان مي‌کوشم
من کي آزاد شوم از غم دل چون هر دم          هندوي زلف بتي حلقه کند در گوشم
حاش لله که نيم معتقد طاعت خويش          اين قدر هست که گه گه قدحي مي نوشم
هست اميدم که عليرغم عدو روز جزا          فيض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم
پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت          من چرا ملک جهان را به جوي نفروشم
خرقه پوشي من از غايت دين داري نيست          پرده‌اي بر سر صد عيب نهان مي‌پوشم
من که خواهم که ننوشم بجز از راوق خم          چه کنم گر سخن پير مغان ننيوشم
گر از اين دست زند مطرب مجلس ره عشق          شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم


غزل بعدی غزل بعدي 341       فال حافظ       غزل قبلی 339 غزل قبلی





ghazal340

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان