Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 334- گر دست رسد در سر زلفين تو بازم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 334


گر دست رسد در سر زلفين تو بازم          چون گوي چه سرها که به چوگان تو بازم
زلف تو مرا عمر دراز است ولي نيست          در دست سر مويي از آن عمر درازم
پروانه راحت بده اي شمع که امشب          از آتش دل پيش تو چون شمع گدازم
آن دم که به يک خنده دهم جان چو صراحي          مستان تو خواهم که گزارند نمازم
چون نيست نماز من آلوده نمازي          در ميکده زان کم نشود سوز و گدازم
در مسجد و ميخانه خيالت اگر آيد          محراب و کمانچه ز دو ابروي تو سازم
گر خلوت ما را شبي از رخ بفروزي          چون صبح بر آفاق جهان سر بفرازم
محمود بود عاقبت کار در اين راه          گر سر برود در سر سوداي ايازم
حافظ غم دل با که بگويم که در اين دور          جز جام نشايد که بود محرم رازم


غزل بعدی غزل بعدي 335       فال حافظ       غزل قبلی 333 غزل قبلی





ghazal334

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان