Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 330- تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 330


تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم          تبسمي کن و جان بين که چون همي‌سپرم
چنين که در دل من داغ زلف سرکش توست          بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم
بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم          که يک نظر فکني خود فکندي از نظرم
چه شکر گويمت اي خيل غم عفاک الله          که روز بي‌کسي آخر نمي‌روي ز سرم
غلام مردم چشمم که با سياه دلي          هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم
به هر نظر بت ما جلوه مي‌کند ليکن          کس اين کرشمه نبيند که من همي‌نگرم
به خاک حافظ اگر يار بگذرد چون باد          ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم


غزل بعدی غزل بعدي 331       فال حافظ       غزل قبلی 329 غزل قبلی





ghazal330

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان