Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 321- هر چند پير و خسته دل و ناتوان شدم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 321


هر چند پير و خسته دل و ناتوان شدم          هر گه که ياد روي تو کردم جوان شدم
شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا          بر منتهاي همت خود کامران شدم
اي گلبن جوان بر دولت بخور که من          در سايه تو بلبل باغ جهان شدم
اول ز تحت و فوق وجودم خبر نبود          در مکتب غم تو چنين نکته دان شدم
قسمت حوالتم به خرابات مي‌کند          هر چند کاين چنين شدم و آن چنان شدم
آن روز بر دلم در معني گشوده شد          کز ساکنان درگه پير مغان شدم
در شاهراه دولت سرمد به تخت بخت          با جام مي به کام دل دوستان شدم
از آن زمان که فتنه چشمت به من رسيد          ايمن ز شر فتنه آخرزمان شدم
من پير سال و ماه نيم يار بي‌وفاست          بر من چو عمر مي‌گذرد پير از آن شدم
دوشم نويد داد عنايت که حافظا          بازآ که من به عفو گناهت ضمان شدم


غزل بعدی غزل بعدي 322       فال حافظ       غزل قبلی 320 غزل قبلی





ghazal321

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان