Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 318- مرا مي‌بيني و هر دم زيادت مي‌کني دردم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 318


مرا مي‌بيني و هر دم زيادت مي‌کني دردم          تو را مي‌بينم و ميلم زيادت مي‌شود هر دم
به سامانم نمي‌پرسي نمي‌دانم چه سر داري          به درمانم نمي‌کوشي نمي‌داني مگر دردم
نه راه است اين که بگذاري مرا بر خاک و بگريزي          گذاري آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم
ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم          که بر خاکم روان گردي به گرد دامنت گردم
فرورفت از غم عشقت دمم دم مي‌دهي تا کي          دمار از من برآوردي نمي‌گويي برآوردم
شبي دل را به تاريکي ز زلفت باز مي‌جستم          رخت مي‌ديدم و جامي هلالي باز مي‌خوردم
کشيدم در برت ناگاه و شد در تاب گيسويت          نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم
تو خوش مي‌باش با حافظ برو گو خصم جان مي‌ده          چو گرمي از تو مي‌بينم چه باک از خصم دم سردم


غزل بعدی غزل بعدي 319       فال حافظ       غزل قبلی 317 غزل قبلی



ghazal318

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان