Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 313- بازآي ساقيا که هواخواه خدمتم


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 313


بازآي ساقيا که هواخواه خدمتم          مشتاق بندگي و دعاگوي دولتم
زان جا که فيض جام سعادت فروغ توست          بيرون شدي نماي ز ظلمات حيرتم
هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت          تا آشناي عشق شدم ز اهل رحمتم
عيبم مکن به رندي و بدنامي اي حکيم          کاين بود سرنوشت ز ديوان قسمتم
مي خور که عاشقي نه به کسب است و اختيار          اين موهبت رسيد ز ميراث فطرتم
من کز وطن سفر نگزيدم به عمر خويش          در عشق ديدن تو هواخواه غربتم
دريا و کوه در ره و من خسته و ضعيف          اي خضر پي خجسته مدد کن به همتم
دورم به صورت از در دولتسراي تو          ليکن به جان و دل ز مقيمان حضرتم
حافظ به پيش چشم تو خواهد سپرد جان          در اين خيالم ار بدهد عمر مهلتم


غزل بعدی غزل بعدي 314       فال حافظ       غزل قبلی 312 غزل قبلی





ghazal313

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان