Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 301- اي دل ريش مرا با لب تو حق نمک


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 301


اي دل ريش مرا با لب تو حق نمک          حق نگه دار که من مي‌روم الله معک
تويي آن گوهر پاکيزه که در عالم قدس          ذکر خير تو بود حاصل تسبيح ملک
در خلوص منت ار هست شکي تجربه کن          کس عيار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودي که شوم مست و دو بوست بدهم          وعده از حد بشد و ما نه دو ديديم و نه يک
بگشا پسته خندان و شکرريزي کن          خلق را از دهن خويش مينداز به شک
چرخ برهم زنم ار غير مرادم گردد          من نه آنم که زبوني کشم از چرخ فلک
چون بر حافظ خويشش نگذاري باري          اي رقيب از بر او يک دو قدم دورترک


غزل بعدی غزل بعدي 302       فال حافظ       غزل قبلی 300 غزل قبلی



ghazal301

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان