Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 298- مقام امن و مي بي‌غش و رفيق شفيق


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 298


مقام امن و مي بي‌غش و رفيق شفيق          گرت مدام ميسر شود زهي توفيق
جهان و کار جهان جمله هيچ بر هيچ است          هزار بار من اين نکته کرده‌ام تحقيق
دريغ و درد که تا اين زمان ندانستم          که کيمياي سعادت رفيق بود رفيق
به ممني رو و فرصت شمر غنيمت وقت          که در کمينگه عمرند قاطعان طريق
بيا که توبه ز لعل نگار و خنده جام          حکايتيست که عقلش نمي‌کند تصديق
اگر چه موي ميانت به چون مني نرسد          خوش است خاطرم از فکر اين خيال دقيق
حلاوتي که تو را در چه زنخدان است          به کنه آن نرسد صد هزار فکر عميق
اگر به رنگ عقيقي شد اشک من چه عجب          که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقيق
به خنده گفت که حافظ غلام طبع توام          ببين که تا به چه حدم همي‌کند تحميق


غزل بعدی غزل بعدي 299       فال حافظ       غزل قبلی 297 غزل قبلی



ghazal298

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان