Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 297- زبان خامه ندارد سر بيان فراق


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 297


زبان خامه ندارد سر بيان فراق          وگرنه شرح دهم با تو داستان فراق
دريغ مدت عمرم که بر اميد وصال          به سر رسيد و نيامد به سر زمان فراق
سري که بر سر گردون به فخر مي‌سودم          به راستان که نهادم بر آستان فراق
چگونه باز کنم بال در هواي وصال          که ريخت مرغ دلم پر در آشيان فراق
کنون چه چاره که در بحر غم به گردابي          فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق
بسي نماند که کشتي عمر غرقه شود          ز موج شوق تو در بحر بي‌کران فراق
اگر به دست من افتد فراق را بکشم          که روز هجر سيه باد و خان و مان فراق
رفيق خيل خياليم و همنشين شکيب          قرين آتش هجران و هم قران فراق
چگونه دعوي وصلت کنم به جان که شده‌ست          تنم وکيل قضا و دلم ضمان فراق
ز سوز شوق دلم شد کباب دور از يار          مدام خون جگر مي‌خورم ز خوان فراق
فلک چو ديد سرم را اسير چنبر عشق          ببست گردن صبرم به ريسمان فراق
به پاي شوق گر اين ره به سر شدي حافظ          به دست هجر ندادي کسي عنان فراق


غزل بعدی غزل بعدي 298       فال حافظ       غزل قبلی 296 غزل قبلی



ghazal297

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان