Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 295- سحر به بوي گلستان دمي شدم در باغ


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 295


سحر به بوي گلستان دمي شدم در باغ          که تا چو بلبل بي‌دل کنم علاج دماغ
به جلوه گل سوري نگاه مي‌کردم          که بود در شب تيره به روشني چو چراغ
چنان به حسن و جواني خويشتن مغرور          که داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ
گشاده نرگس رعنا ز حسرت آب از چشم          نهاده لاله ز سودا به جان و دل صد داغ
زبان کشيده چو تيغي به سرزنش سوسن          دهان گشاده شقايق چو مردم ايغاغ
يکي چو باده پرستان صراحي اندر دست          يکي چو ساقي مستان به کف گرفته اياغ
نشاط و عيش و جواني چو گل غنيمت دان          که حافظا نبود بر رسول غير بلاغ


غزل بعدی غزل بعدي 296       فال حافظ       غزل قبلی 294 غزل قبلی



ghazal295

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان