Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 284- هاتفي از گوشه ميخانه دوش


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 284


هاتفي از گوشه ميخانه دوش          گفت ببخشند گنه مي بنوش
لطف الهي بکند کار خويش          مژده رحمت برساند سروش
اين خرد خام به ميخانه بر          تا مي لعل آوردش خون به جوش
گر چه وصالش نه به کوشش دهند          هر قدر اي دل که تواني بکوش
لطف خدا بيشتر از جرم ماست          نکته سربسته چه داني خموش
گوش من و حلقه گيسوي يار          روي من و خاک در مي فروش
رندي حافظ نه گناهيست صعب          با کرم پادشه عيب پوش
داور دين شاه شجاع آن که کرد          روح قدس حلقه امرش به گوش
اي ملک العرش مرادش بده          و از خطر چشم بدش دار گوش


غزل بعدی غزل بعدي 285       فال حافظ       غزل قبلی 283 غزل قبلی





ghazal284

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان