Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 271- دارم از زلف سياهش گله چندان که مپرس


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 271


دارم از زلف سياهش گله چندان که مپرس          که چنان ز او شده‌ام بي سر و سامان که مپرس
کس به اميد وفا ترک دل و دين مکناد          که چنانم من از اين کرده پشيمان که مپرس
به يکي جرعه که آزار کسش در پي نيست          زحمتي مي‌کشم از مردم نادان که مپرس
زاهد از ما به سلامت بگذر کاين مي لعل          دل و دين مي‌برد از دست بدان سان که مپرس
گفت‌وگوهاست در اين راه که جان بگدازد          هر کسي عربده‌اي اين که مبين آن که مپرس
پارسايي و سلامت هوسم بود ولي          شيوه‌اي مي‌کند آن نرگس فتان که مپرس
گفتم از گوي فلک صورت حالي پرسم          گفت آن مي‌کشم اندر خم چوگان که مپرس
گفتمش زلف به خون که شکستي گفتا          حافظ اين قصه دراز است به قرآن که مپرس


غزل بعدی غزل بعدي 272       فال حافظ       غزل قبلی 270 غزل قبلی





ghazal271

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان