Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 260- اي سرو ناز حسن که خوش مي‌روي به ناز


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 260


اي سرو ناز حسن که خوش مي‌روي به ناز          عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نياز
فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل          ببريده‌اند بر قد سروت قباي ناز
آن را که بوي عنبر زلف تو آرزوست          چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز
پروانه را ز شمع بود سوز دل ولي          بي شمع عارض تو دلم را بود گداز
صوفي که بي تو توبه ز مي کرده بود دوش          بشکست عهد چون در ميخانه ديد باز
از طعنه رقيب نگردد عيار من          چون زر اگر برند مرا در دهان گاز
دل کز طواف کعبه کويت وقوف يافت          از شوق آن حريم ندارد سر حجاز
هر دم به خون ديده چه حاجت وضو چو نيست          بي طاق ابروي تو نماز مرا جواز
چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان          حافظ که دوش از لب ساقي شنيد راز


غزل بعدی غزل بعدي 261       فال حافظ       غزل قبلی 259 غزل قبلی



ghazal260

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان