Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 257- روي بنما و مرا گو که ز جان دل برگير


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 257


روي بنما و مرا گو که ز جان دل برگير          پيش شمع آتش پروا نه به جان گو درگير
در لب تشنه ما بين و مدار آب دريغ          بر سر کشته خويش آي و ز خاکش برگير
ترک درويش مگير ار نبود سيم و زرش          در غمت سيم شمار اشک و رخش را زر گير
چنگ بنواز و بساز ار نبود عود چه باک          آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گير
در سماع آي و ز سر خرقه برانداز و برقص          ور نه با گوشه رو و خرقه ما در سر گير
صوف برکش ز سر و باده صافي درکش          سيم درباز و به زر سيمبري در بر گير
دوست گو يار شو و هر دو جهان دشمن باش          بخت گو پشت مکن روي زمين لشکر گير
ميل رفتن مکن اي دوست دمي با ما باش          بر لب جوي طرب جوي و به کف ساغر گير
رفته گير از برم وز آتش و آب دل و چشم          گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تر گير
حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را          که ببين مجلسم و ترک سر منبر گير


غزل بعدی غزل بعدي 258       فال حافظ       غزل قبلی 256 غزل قبلی



ghazal257

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان