Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 256- نصيحتي کنمت بشنو و بهانه مگير


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 256


نصيحتي کنمت بشنو و بهانه مگير          هر آن چه ناصح مشفق بگويدت بپذير
ز وصل روي جوانان تمتعي بردار          که در کمينگه عمر است مکر عالم پير
نعيم هر دو جهان پيش عاشقان بجوي          که اين متاع قليل است و آن عطاي کثير
معاشري خوش و رودي بساز مي‌خواهم          که درد خويش بگويم به ناله بم و زير
بر آن سرم که ننوشم مي و گنه نکنم          اگر موافق تدبير من شود تقدير
چو قسمت ازلي بي حضور ما کردند          گر اندکي نه به وفق رضاست خرده مگير
چو لاله در قدحم ريز ساقيا مي و مشک          که نقش خال نگارم نمي‌رود ز ضمير
بيار ساغر در خوشاب اي ساقي          حسود گو کرم آصفي ببين و بمير
به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار          ولي کرشمه ساقي نمي‌کند تقصير
مي دوساله و محبوب چارده ساله          همين بس است مرا صحبت صغير و کبير
دل رميده ما را که پيش مي‌گيرد          خبر دهيد به مجنون خسته از زنجير
حديث توبه در اين بزمگه مگو حافظ          که ساقيان کمان ابرويت زنند به تير


غزل بعدی غزل بعدي 257       فال حافظ       غزل قبلی 255 غزل قبلی



ghazal256

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان