Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 246- عيد است و آخر گل و ياران در انتظار


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 246


عيد است و آخر گل و ياران در انتظار          ساقي به روي شاه ببين ماه و مي بيار
دل برگرفته بودم از ايام گل ولي          کاري بکرد همت پاکان روزه دار
دل در جهان مبند و به مستي سال کن          از فيض جام و قصه جمشيد کامگار
جز نقد جان به دست ندارم شراب کو          کان نيز بر کرشمه ساقي کنم نثار
خوش دولتيست خرم و خوش خسروي کريم          يا رب ز چشم زخم زمانش نگاه دار
مي خور به شعر بنده که زيبي دگر دهد          جام مرصع تو بدين در شاهوار
گر فوت شد سحور چه نقصان صبوح هست          از مي کنند روزه گشا طالبان يار
زان جا که پرده پوشي عفو کريم توست          بر قلب ما ببخش که نقديست کم عيار
ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود          تسبيح شيخ و خرقه رند شرابخوار
حافظ چو رفت روزه و گل نيز مي‌رود          ناچار باده نوش که از دست رفت کار


غزل بعدی غزل بعدي 247       فال حافظ       غزل قبلی 245 غزل قبلی





ghazal246

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان